История санитарно-эпидемиологической службы — это путь подвижничества, научного поиска и ежедневного, порой незаметного, но колоссального труда. Её истоки уходят в первые послереволюционные годы, когда страна столкнулась с социально-экономическими испытаниями и вспышками опасных инфекций. Материалы I съезда санитарных работников БССР, состоявшегося в феврале 1926 г., стали концептуальной основой для создания единой государственной системы санитарного надзора.
В основе виртуальной выставки, созданной сотрудниками учреждения «Зональный государственный архив в г. Молодечно», лежат документы санитарно-эпидемиологических станций зон обслуживания архива, повествуют о деятельности службы с первых послевоенных лет.
100 лет — это не только дата в календаре. Это вековой опыт, сохранённый в пожелтевших папках и современных цифровых архивах, благодаря которому каждый может увидеть, как маленькие санитарные станции выросли в мощную структуру, стоящую на страже здоровья населения.
Гісторыя санітарна-эпідэміялагічнай службы — гэта шлях падзвіжніцтва, навуковага пошуку і штодзённай, часам незаўважнай, але каласальнай працы. Яе вытокі сыходзяць у першыя паслярэвалюцыйныя гады, калі краіна сутыкнулася з сацыяльна-эканамічнымі выпрабаваннямі і выбліскамі небяспечных інфекцый. Матэрыялы І з’езда санітарных работнікаў БССР, які адбыўся ў лютым 1926 г., сталі канцэптуальнай асновай для стварэння адзінай дзяржаўнай сістэмы санітарнага нагляду. У аснове віртуальнай выстаўкі, створанай супрацоўнікамі ўстановы «Занальны дзяржаўны архіў у г. Маладзечне», ляжаць дакументы санітарна-эпідэміялагічных станцый зон абслугоўвання архіва, апавядаюць пра дзейнасць службы з першых пасляваенных гадоў. 100 гадоў — гэта не толькі дата ў календары. Гэта векавы досвед, захаваны ў пажоўклых тэчках і сучасных лічбавых архівах, дзякуючы якому кожны можа ўбачыць, як маленькія санітарныя станцыі выраслі ў магутную структуру, якая стаіць на варце здароўя насельніцтва.

