Автор archmolby 
Есть люди, чей талант невозможно вписать в рамки одной профессии. Поэт, журналист, педагог, переводчик и актриса — Таисия Ивановна Трофимова (в девичестве Янучок) из тех, кто умеет чувствовать слово и жить им. Ее творческий путь — это красивая мелодия, сплетенная из любви к родной земле, театра и искренней поэзии.
Таисия Ивановна родилась 21 января 1955 года в поселке Маньково Слуцкого района. Она выросла в удивительно талантливой семье: ее младшая сестра, Зоя Подлипская, со временем стала известной белорусской поэтессой, главным редактором журнала «Роднае слова» и директором Центра православного краеведения. Но и сама Таисия выбрала путь служения слову и культуре.
Корни поэтессы глубоко уходят в слуцкую землю. Именно здесь, в деревне Подлипцы, прошли пять лет ее раннего детства, оставившие след на всю жизнь.
Жизненный и профессиональный путь Таисии Трофимовой неразрывно связан с тремя городами, каждый из которых сыграл свою важнейшую роль.
Слуцк дал ей базовое образование (начальная школа в Подлипцах, 8 классов Серяжской школы) и первые шаги в журналистике: в 1970 году в районной газете «Шлях Ільіча» вышла ее первая статья. Здесь же, в Средней школе № 10, она начинала свой педагогический путь.
Молодечно стало настоящей кузницей ее творческого таланта. Получив профессию социального педагога в местном музыкальном училище им. М.К. Огинского, Таисия Ивановна раскрылась как организатор культуры, руководя литературно-музыкальной гостиной «Узлёт». Именно здесь она на несколько лет стала актрисой Минского областного драматического театра. Зрители помнят ее яркие образы: Найдёниху в «Лютиках-цветочках», Галину в «Шёл медведь по лесу» и француженку Луизу в трагифарсе «Восемь влюблённых женщин».
Минск принял ее уже состоявшимся мастером. Окончив театральный факультет Московского народного университета искусств и факультет журналистики БГУ, Таисия Ивановна переехала в столицу. Она работала редактором отдела публицистики журнала «Маладосць», администратором в Литературном музее имени Максима Богдановича.
Таисия Трофимова пишет на белорусском языке. Ее перу принадлежат четыре личных сборника поэзии: «Усміхнуся вятрам», «Зёлкі ад пакут», «Паспелі вішні» и автобиографическая поэма «Вёска пад ліпамі». Сквозным лейтмотивом каждого произведения звучит безграничная любовь к Родине и ее людям.
Особая грань ее таланта — удивительная музыкальность стиха. Песни на слова Таисии Трофимовой звучат на «Славянском базаре в Витебске», Национальном фестивале в Молодечно и на международных сценах Болгарии, Германии, Турции и Украины.
Поэтесса стала автором семи произведений гимничного пения! Среди них — гимн Молодечненскому району «Земной поклон», гимны региональным и областным фестивалям («Одна земля», «Играй, гармонь», «Звучат цимбалы на земле Купалы»), а также гимн Молодечненскому музыкальному училищу. Ее стихи с удовольствием исполняли детские студии «Буслік», «Песенька», «Хвілінка», «Наталі» и солисты Белгосфилармонии.
Творчество Таисии Ивановны давно вышло за пределы Беларуси. Ее стихи переведены на русский, польский, украинский и французский языки. Она активно сотрудничает с композиторами, а диск с детскими песнями на ее стихи (композитор Е. Атрашкевич), выпущенный журналом «Рюкзачок», стал настоящим подарком для юных слушателей.
Заслуги Таисии Трофимовой высоко оценены на государственном и профессиональном уровнях. Она является членом Союза журналистов (с 1994 г.) и Союза писателей Беларуси (с 2001 г.). В ее копилке наград — «Золотая медаль» управления культуры Минского облисполкома (1977) и нагрудный знак Союза писателей Беларуси «За большой вклад в литературу» (2014).
Сегодня Таисия Ивановна Трофимова продолжает радовать читателей и слушателей своим талантом. Ее жизнь — это прекрасный пример того, как любовь к малой родине, помноженная на упорный труд и разносторонние таланты, рождает большую и светлую культуру.
«Выбітныя людзі Беларусі»: у Год беларускай жанчыны маладзечанскія архівісты падрыхтавалі віртуальную выставу пра шматгранны лёс паэткі Таісіі Трафімавай
Ёсць людзі, чый талент немагчыма ўпісаць у рамкі адной прафесіі. Паэт, журналіст, педагог, перакладчык і актрыса — Таісія Іванаўна Трафімава (у дзявоцтве Янучок) з тых, хто ўмее адчуваць слова і жыць ім. Яе творчы шлях — гэта прыгожая мелодыя, сплеценая з любові да роднай зямлі, тэатра і шчырай паэзіі.
Таісія Іванаўна нарадзілася 21 студзеня 1955 года ў пасёлку Манькава Слуцкага раёна. Яна вырасла ў надзіва таленавітай сям’і: яе малодшая сястра, Зоя Падліпская, з цягам часу стала вядомай беларускай паэткай, галоўным рэдактарам часопіса “Роднае слова” і дырэктарам Цэнтра праваслаўнага краязнаўства. Але і сама Таісія выбрала шлях служэння слову і культуры.
Карані паэткі глыбока сыходзяць у слуцкую зямлю. Менавіта тут, у вёсцы Падліпцы, прайшлі пяць гадоў яе ранняга дзяцінства, якія пакінулі след на ўсё жыццё.
Жыццёвы і прафесійны шлях Таісіі Трафімавай непарыўна звязаны з трыма гарадамі, кожны з якіх адыграў сваю найважнейшую ролю.
Слуцк даў ёй базавую адукацыю (пачатковая школа ў Падліпцах, 8 класаў Сяражскай школы) і першыя крокі ў журналістыцы: у 1970 годзе ў раённай газеце «Шлях Ільіча» выйшаў яе першы артыкул. Тут жа, у сярэдняй школе № 10, яна пачынала свой педагагічны шлях.
Маладзечна стала сапраўднай кузняй яе творчага таленту. Атрымаўшы прафесію сацыяльнага педагога ў мясцовым музычным вучылішчы ім. М.К. Агінскага, Таісія Іванаўна раскрылася як арганізатар культуры, кіруючы літаратурна-музычнай гасцінай «Узлёт». Менавіта тут яна на некалькі год стала актрысай Мінскага абласнога драматычнага тэатра. Гледачы памятаюць яе яркія вобразы: Найдзёніху ў «Люціках-кветачках», Галіну ў «Ішоў мядзведзь па лесе» і францужанку Луізу ў трагіфарсе «Восем закаханых жанчын».
Мінск прыняў яе майстрам, які ўжо адбыўся. Скончыўшы тэатральны факультэт Маскоўскага народнага ўніверсітэта мастацтваў і факультэт журналістыкі БДУ, Таісія Іванаўна пераехала ў сталіцу. Яна працавала рэдактарам аддзела публіцыстыкі часопіса “Маладосць”, адміністратарам у Літаратурным музеі імя Максіма Багдановіча.
Таісія Трафімава піша на беларускай мове. Яе пяру належаць чатыры асабістыя зборнікі паэзіі: “Усміхнуся ветрам”, “Зёлкі ад пакут”, “Паспелі вішні” і аўтабіяграфічная паэма “Вёска пад ліпамі”. Скразным лейтматывам кожнага твора гучыць бязмежнае каханне да Радзімы і яе людзей.
Асаблівая грань яе таленту — дзіўная музычнасць верша. Песні на словы Таісіі Трафімавай гучаць на «Славянскім базары ў Віцебску», Нацыянальным фестывалі ў Маладзечне і на міжнародных сцэнах Балгарыі, Германіі, Турцыі і Украіны.
Паэтка стала аўтарам сямі твораў гімнічных спеваў! Сярод іх — гімн Маладзечанскаму раёну «Зямны паклон», гімны рэгіянальным і абласным фестывалях («Адна зямля», «Гуляй, гармонік», «Гучаць цымбалы на зямлі Купалы»), а таксама гімн Маладзечанскаму музычнаму вучылішчу. Яе вершы з задавальненнем выконвалі дзіцячыя студыі «Буслік», «Песенька», «Хвілінка», «Наталі» і салісты Белдзяржфілармоніі.
Творчасць Таісіі Іванаўны даўно выйшла за межы Беларусі. Яе вершы перакладзены на рускую, польскую, украінскую і французскую мовы. Яна актыўна супрацоўнічае з кампазітарамі, а дыск з дзіцячымі песнямі на яе вершы (кампазітар Я. Атрашкевіч), выпушчаны часопісам «Рюкзачок», стаў сапраўдным падарункам для юных слухачоў.
Заслугі Таісіі Трафімавай высока ацэнены на дзяржаўным і прафесійным узроўнях. Яна з’яўляецца членам Саюза журналістаў (з 1994 г.) і Саюза пісьменнікаў Беларусі (з 2001 г.). У яе скарбонцы ўзнагарод — «Залаты медаль» упраўлення культуры Мінскага аблвыканкама (1977) і нагрудны знак Саюза пісьменнікаў Беларусі «За вялікі ўклад у літаратуру» (2014).
Сёння Таісія Іванаўна Трафімава працягвае радаваць чытачоў і слухачоў сваім талентам. Яе жыццё — гэта выдатны прыклад таго, як любоў да малой радзімы, памножаная на ўпартую працу і рознабаковыя таленты, нараджае вялікую і светлую культуру.
